Από τη στιγμή που το αεροπλάνο μας προσγειώθηκε στο Μπαλί, νιώσαμε σαν να μπήκαμε σε έναν διαφορετικό ρυθμό ζωής, διαμορφωμένο από την παράδοση, τη φύση και μια βαθιά αίσθηση ηρεμίας που σε προσκαλεί να επιβραδύνεις και να επανασυνδεθείς. Αυτό το ταξίδι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη προορισμός στον χάρτη μας. Ήταν μια πολυαναμενόμενη περιπέτεια που μοιραστήκαμε με την ταξιδιωτική μας κοινότητα, μια περιπέτεια που συνδύαζε πολιτισμό, εξερεύνηση και αναμνήσεις που θα κουβαλάμε μαζί μας για μια ζωή.

Κάναμε βόλτες σε καταπράσινους ορυζώνες, παρακολουθήσαμε τον ήλιο να ανατέλλει πίσω από το ηφαίστειο και κολυμπήσαμε σε παγωμένους καταρράκτες μέσα στην ζούγκλα. Συναντήσαμε ευγενικούς ντόπιους, αλληλεπιδράσαμε μαζί τους, δοκιμάσαμε τα πιάτα τους και βιώσαμε την κουλτούρα τους.

Κάθε στάση που κάναμε ήταν σημαντική. Κάθε εμπειρία τη ζήσαμε όλοι μαζί, ως μια ομάδα που μοιραζόταν τα πάντα. Και κάθε στιγμή μας θύμιζε γιατί το να ταξιδεύεις με ομάδα δημιουργεί ένα διαφορετικό είδος σύνδεσης, που παραμένει πολύ καιρό μετά το τέλος του ταξιδιού.

Σε αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό, μοιραζόμαστε την εμπειρία μας στο Νησί των Θεών, τα μέρη που μας άφησαν άφωνους, τις εμπειρίες που μας ένωσαν ως ομάδα και τις ξεχωριστές αναμνήσεις που έκαναν αυτό το ταξίδι αξέχαστο. Αν σχεδιάζετε την επόμενη περιπέτειά σας και ονειρεύεστε τη Νοτιοανατολική Ασία, ελπίζουμε η ιστορία μας να σας εμπνεύσει για να εξερευνήσετε τη μαγεία του Μπαλί με τον δικό σας τρόπο.

Γενικές πληροφορίες

Απαραίτητα ταξιδιωτικά στοιχεία

Οι περισσότεροι επισκέπτες μπορούν να εισέλθουν στο Μπαλί με βίζα που εκδίδεται κατά την άφιξη, η οποία επιτρέπει διαμονή έως 30 ημέρες και μπορεί να παραταθεί μία φορά για επιπλέον 30 ημέρες. Η διαδικασία είναι απλή και μπορεί να ολοκληρωθεί, είτε στο αεροδρόμιο του Ντενπασάρ, είτε εκ των προτέρων online μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του κράτους.

Βεβαιωθείτε ότι το διαβατήριό σας είναι έγκυρο για τουλάχιστον έξι μήνες μετά την ημερομηνία άφιξής σας. Οι απαιτήσεις εισόδου μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την εθνικότητα, οπότε ελέγξτε πάντα τους επίσημους κανονισμούς πριν ταξιδέψετε.

Νόμισμα

Το επίσημο νόμισμα είναι η ινδονησιακή ρουπία (IDR). Οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες γίνονται δεκτές στα περισσότερα ξενοδοχεία, εστιατόρια και καταστήματα σε δημοφιλείς περιοχές όπως το Ubud, το Seminyak, το Uluwatu και το Canggu.

Ωστόσο, μπορείτε να έχετε μαζί σας μετρητά για:

  • μικρά τοπικά καταστήματα
  • φαγητό στο δρόμο
  • μη τουριστικές περιοχές
  • εισιτήρια εισόδου σε ναούς ή σημεία με θέα

Υπάρχουν πολλά ΑΤΜ, αλλά αποφύγετε να κάνετε αναλήψεις από μηχανήματα που δεν ανήκουν σε τράπεζες, διότι μπορεί να υπάρξουν επιπρόσθετες προμήθειες.

Ηλεκτρικό ρεύμα

Το Μπαλί χρησιμοποιεί 230V / 50Hz με τύπους βυσμάτων C και F, όπως και η Ελλάδα, οπότε δεν χρειάζεται να έχετε μαζί σας κάποιον έξτρα αντάπτορα.

Τηλεπικοινωνίες & Διαδίκτυο

Η σύνδεση στο Μπαλί είναι εύκολη και προσιτή. Οι κύριοι τοπικοί πάροχοι είναι οι παρακάτω:

  • Telkomsel
  • Indosat
  • XL Axiata

Οι τοπικές κάρτες SIM με πακέτα απεριόριστων δεδομένων είναι οικονομικές και μπορείτε να τις βρείτε κατά την άφιξη σας στο αεροδρόμιο, αλλά και σε μαγαζιά σε άλλα σημεία του νησιού.

Για ακόμα μεγαλύτερη ευκολία, εμείς επιλέγουμε την Airalo eSIM, με την οποία έχουμε άμεση σύνδεση στο διαδίκτυο, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουμε την φυσική κάρτα SIM. Η ταχύτητα του διαδικτύου είναι γενικά αξιόπιστη στις πόλεις και τις τουριστικές περιοχές, αλλά μπορεί να είναι αργή σε απομακρυσμένες περιοχές ή νησιά, όπως η Nusa Penida.

Γλώσσα

Η επίσημη γλώσσα είναι η Bahasa Indonesia, ενώ η μπαλινέζικη γλώσσα ομιλείται ευρέως από τους ντόπιους στα χωριά και τους ναούς. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται συνήθως σε τουριστικές περιοχές, ξενοδοχεία, εστιατόρια, καθώς και από οδηγούς και ξεναγούς, οπότε η επικοινωνία είναι συνήθως εύκολη για τους ταξιδιώτες.

Πολιτισμός και θρησκεία

Πάνω από το 80% του πληθυσμού του νησιού ασπάζεται τον μπαλινέζικο ινδουισμό, ένα μοναδικό μείγμα ινδουιστικών παραδόσεων, τοπικών πεποιθήσεων και λατρείας των προγόνων. Η καθημερινή ζωή είναι γεμάτη τελετές και προσφορές στις θεότητες. Όσο είστε εκεί, θα δείτε συχνά μικρά canang sari (προσφορές λουλουδιών) στο έδαφος, στις εισόδους και στους ναούς.

Οι ντόπιοι εκτιμούν το σεβασμό των τοπικών εθίμων, όπως το να φοράτε sarong (κομμάτι υφάσματος για να το τυλίξετε γύρω από την μέση σας) στους ναούς, να ντύνεστε με σεμνότητα σε ιερούς χώρους και να μην πατάτε τις προσφορές που αναφέραμε παραπάνω. Η μπαλινέζικη κουλτούρα δίνει έμφαση στην κοινότητα, την αρμονία, την ευγνωμοσύνη και το σεβασμό για τη φύση.

Φυσικό περιβάλλον

Το Μπαλί είναι πλούσιο σε βιοποικιλότητα και φυσικά τοπία, προσφέροντας τα πάντα, από τροπικά δάση και ηφαιστειακά τοπία, μέχρι κοραλλιογενείς υφάλους και ορυζώνες. Μερικά από τα πιο εμβληματικά στοιχεία της άγριας φύσης και του φυσικού περιβάλλοντος είναι τα εξής:

  • Πίθηκοι στο Uluwatu και το Ubud
  • Θαλάσσιες χελώνες σε ορισμένες παραλίες
  • Κοραλλιογενείς ύφαλοι και θαλάσσια ζωή στο Amed και την Nusa Penida
  • Πυκνές ζούγκλες, καταρράκτες και λίμνες στα κεντρικά υψίπεδα
  • Ενεργά ηφαίστεια όπως το όρος Batur και το όρος Agung

Φαγητό και ποτά

Η μπαλινέζικη κουζίνα είναι γευστική και γεμάτη μπαχαρικά. Μερικά κλασικά πιάτα που δεν πρέπει να χάσετε είναι τα εξής:

  • Nasi Goreng (τηγανητό ρύζι)
  • Mie Goreng (τηγανητά νουντλς)
  • Babi Guling (ψητό γουρουνόπουλο)
  • Ayam Betutu (αργοψημένο πικάντικο κοτόπουλο)
  • Gado-Gado (λαχανικά με σάλτσα φιστικιού)

Φρέσκα φρούτα, smoothies και θαλασσινά είναι επίσης ευρέως διαθέσιμα. Η κουλτούρα του καφέ είναι έντονη, ειδικά στο Ubud και στο Canggu.

Ενδιαφέροντα γεγονότα

  • Το Μπαλί είναι γνωστό ως το Νησί των Θεών λόγω των χιλιάδων ναών και των καθημερινών πνευματικών τελετών.
  • Οι εντυπωσιακοί ορυζώνες του νησιού αποτελούν μέρος ενός παλιού αρδευτικού συστήματος που ονομάζεται subak και έχει αναγνωριστεί από την UNESCO.
  • Το Μπαλί έχει μία από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις πολυτελών βιλών, κέντρων ευεξίας και στούντιο γιόγκα στον κόσμο.
  • Το νησί βρίσκεται μέσα στο κοραλλιογενές τρίγωνο, προσφέροντας εξαιρετικά σημεία για καταδύσεις και snorkeling.
  • Η παραδοσιακή μπαλινέζικη αρχιτεκτονική ακολουθεί αυστηρούς συμβολικούς κανόνες που συνδέονται με την πνευματικότητα και τη φύση.
  • Τα πολιτιστικά φεστιβάλ του νησιού, όπως το Nyepi (Ημέρα της Σιωπής) και το Galungan, έχουν βαθιές ρίζες στις αρχαίες παραδόσεις.

Ημέρα 1: Η αρχή της περιπέτειας

Η περιπέτεια μας στο Μπαλί ξεκίνησε νωρίς το πρωί από το αεροδρόμιο της Αθήνας, όπου συναντηθήκαμε γύρω στις 7:30 π.μ. για το check-in. Είχε προηγηθεί ένα meetup πριν το ταξίδι, οπότε οι περισσότεροι γνωρίζαμε ήδη ο ένας τον άλλον και η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή και φιλική.

Κάναμε το check-in, παραδώσαμε τις αποσκευές μας και περάσαμε τον έλεγχο ασφαλείας έχοντας αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας. Μετά τον έλεγχο, όλοι διασκορπίστηκαμε για να αγοράσουμε σνακ, νερό και ό,τι άλλο απαραίτητο. Η πτήση μας με την Scoot δεν περιλάμβανε γεύμα, οπότε η προετοιμασία για το 11ωρο μας ταξίδι μέχρι την Σιγκαπούρη ήταν απαραίτητη.

Επιβιβαστήκαμε ακριβώς στην ώρα μας και γρήγορα συνειδητοποιήσαμε πόσο τυχεροί ήμασταν, μιας και οι θέσεις μας ήταν όλες σε κοντινή απόσταση. Αυτό βοήθησε σε όλη την διάρκεια της πτήσης καθώς μοιραζόμασταν σνακ και φαγητά, λέγαμε ιστορίες από προηγούμενα μας ταξίδια και τα συναφή. Για μια τόσο μεγάλη πτήση, ο χρόνος πέρασε πιο ευχάριστα και γρήγορα από το αναμενόμενο λόγω της παρέας.

Ημέρα 2: Η πρώτη μας μέρα στο Μπαλί

Μετά από μια πολύωρη πτήση, προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Changi της Σιγκαπούρης. Αν και φημίζεται ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά αεροδρόμια στον κόσμο, η άφιξή μας έγινε ξημερώματα, όταν τα περισσότερα καταστήματα ήταν ακόμη κλειστά, όπως και ο εμβληματικός καταρράκτης Jewel Vortex. Μιας και είχαμε πέντε ώρες αναμονής μέχρι την επόμενη πτήση μας για το Ντενπασάρ, ο καθένας μας βρήκε κάτι διαφορετικό να κάνει. Κάποιοι αποκοιμήθηκαν αμέσως στις καρέκλες αναμονής, ενώ οι υπόλοιποι εξερευνήσαμε έναν μικρό κήπο με πεταλούδες, κρυμμένο μέσα στον τερματικό σταθμό, και αργότερα φάγαμε κάτι πρόχειρο για να πάρουμε δυνάμεις.

Όταν ήρθε η ώρα για την επόμενη αναγγελία επιβίβασης, περάσαμε από έναν γρήγορο έλεγχο ασφαλείας και επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο για το Μπαλί. Η πτήση είχε διάρκεια περίπου δυόμισι ώρες και κύλησε ήρεμα, χωρίς καθυστερήσεις. Κατά την άφιξή μας στο αεροδρόμιο του Ντενπασάρ, η πρώτη μας κίνηση ήταν να πάμε να βγάλουμε την σχετική βίζα για την χώρα. Η όλη διαδικασία κράτησε κυριολεκτικά πέντε λεπτά. Η πιο γρήγορη διαδικασία εκδοσης βίζας; που έχουμε ζήσει μέχρι στιγμής! Το μόνο που χρειάστηκαν ήταν τα διαβατήριά μας, ένα email επιβεβαίωσης και η πληρωμή, ούτε συνεντεύξεις, ούτε επιπλέον ερωτήσεις.

Η παραλαβή των αποσκευών ήταν εξίσου ομαλή, χωρίς ζημιές και καθυστερήσεις και στην συνέχεια βγήκαμε όλοι μαζί έξω για να συναντήσουμε τον οδηγό και τον ξεναγό μας, που μας περίμεναν ήδη στο χώρο στάθμευσης. Μόλις άνοιξαν οι πόρτες, μας τύλιξε το πρώτο κύμα ζέστης και υγρασίας, μια άμεση υπενθύμιση ότι είχαμε αφήσει πίσω την φθινοπωρινή δροσιά της Ελλάδας και μπήκαμε στην τροπική πραγματικότητα του Μπαλί.

Φορτώσαμε τις αποσκευές μας στο λεωφορείο και κάναμε την πρώτη μας στάση έξω από το αεροδρόμιο για να κάνουμε συνάλλαγμα σε καλύτερες τιμές. Στη συνέχεια, επισκεφθήκαμε ένα κοντινό μίνι μάρκετ για να αγοράσουμε τα πρώτα απαραίτητα για το ταξίδι. Η διαδρομή προς το Ubud μας μετέφερε αμέσως σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, πέτρινα αγάλματα κατά μήκος των δρόμων, περίτεχνοι ναοί σχεδόν σε κάθε γωνιά, καθημερινές προσφορές έξω από σπίτια και καταστήματα και ένας ρυθμός ζωής που έμοιαζε ταυτόχρονα ιερός και χαοτικός.

Γύρω στις 2 μ.μ., φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας για το check-in. Μετά από ένα γρήγορο ντους και μια σύντομη ξεκούραση μετά το μακρύ ταξίδι, βγήκαμε μαζί για την πρώτη μας βραδιά στο Ubud. Η πρώτη μας στάση ήταν το παλάτι του Ubud για να παρακολουθήσουμε τον παραδοσιακό χορό Legong, μία από τις πιο εμβληματικές πολιτιστικές παραστάσεις του Μπαλί.

Ο χορός Legong είναι γνωστός για την εκλεπτυσμένη, σχεδόν υπνωτική χορογραφία του. Οι χορευτές κινούνται με εξαιρετική ακρίβεια, λυγίζοντας τα δάχτυλά τους με λεπτότητα, ενώ τα σώματά τους παραμένουν ισορροπημένα. Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία είναι οι δραματικές κινήσεις των ματιών, οι απότομες, πλευρικές ματιές που αφηγούνται μέρος της ιστορίας μόνο με τις εκφράσεις στο πρόσωπο. Ντυμένοι με περίτεχνα μεταξωτά κοστούμια, χρυσά καλύμματα κεφαλής και λαμπερά υφάσματα, οι χορευτές ενσαρκώνουν χαρακτήρες από αρχαίες μπαλινέζικες μυθολογίες. Με τη συνοδεία της ζωντανής ορχήστρας, η παράσταση μάς μετέφερε σε μια άλλη εποχή, γεμάτη συμβολισμούς.

Μετά την παράσταση, πήγαμε μαζί στο Cherry Pepper για το πρώτο μας δείπνο στο νησί. Δοκιμάσαμε μια ποικιλία από τοπικά πιάτα, όπως το Sate Ayam Madura, μαριναρισμένο κοτόπουλο σατέ με σάλτσα φιστικιού και ρύζι στον ατμό, και το Ikan Bakar Jimbaran, μπαλινέζικο ψητό μπαραμούντι (είδος ψαριού) με σπιτική σάλτσα ντομάτας, λαχανικά με τσίλι, κρεμμύδι, λεμονόχορτο και αρωματικό κίτρινο ρύζι. Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με κρύες τοπικές μπύρες και μοιραστήκαμε μερικά επιδόρπια για να ολοκληρώσουμε τη βραδιά όπως πρέπει.

Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο λίγο μετά τις 11 μ.μ., εξουθενωμένοι, αλλά γεμάτοι ενθουσιασμό για τις επόμενες μέρες!

Hindu elephant statue

Ημέρα 3: Μαϊμούδες, αγορές και ορυζώνες

Ξυπνήσαμε γύρω στις 8:00 π.μ., έτοιμοι για την πρώτη γεμάτη μέρα περιπέτειας στο Μπαλί. Το πρωινό, ωστόσο, μας επιφύλασσε μια αστεία έκπληξη, μια επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου που έμενε στο ξενοδοχείο μας είχε κατέβει πολύ νωρίτερα από εμάς και είχε ήδη καταβροχθίσει το μεγαλύτερο μέρος του μπουφέ. Έτσι, πήραμε ό,τι είχε απομείνει, γελάσαμε με το κακό μας timing και συναντηθήκαμε στη ρεσεψιόν στις 9:30 π.μ. για να ξεκινήσουμε την περιήγησή μας στο Ubud.

Monkey Forest

Η πρώτη μας στάση ήταν το περίφημο καταφύγιο Sacred Monkey Forest, λίγα λεπτά από το κέντρο του Ubud. Μόλις μπήκαμε μέσα, μας υποδέχτηκαν οι γνωστοί πίθηκοι μακάκα, με τις μακριές τους ουρές που κινούνταν ελεύθερα στα μονοπάτια, σκαρφάλωναν στα δέντρα, κυνηγούσαν ο ένας τον άλλον και παρατηρούσαν με περιέργεια τα νέα πρόσωπα που έμπαιναν στον χώρο τους.

Το καταφύγιο είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Ένα καταπράσινο δάσος με πανύψηλα δέντρα μπαγιάν, αρχαία πέτρινα γεφύρια, αγάλματα σκεπασμένα με βρύα και τρεις ιερούς ναούς που μετρούν αιώνες ιστορίας. Το πρωινό φως περνούσε απαλά μέσα από τα φυλλώματα και σε συνδυασμό με την απουσία του μεγάλου πλήθους κόσμου, δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα σχεδόν μαγική.

Είδαμε όλες τις πτυχές της ζωής των πιθήκων, μικρά μωρά να κρέμονται από τις μητέρες τους, παιχνιδιάρικα νεαρά να πηδούν από κλαδί σε κλαδί, ενήλικες να περιποιούνται ο ένας τον άλλον και ομάδες να μαζεύονται γύρω από τους φύλακες του χώρου περιμένοντας το πρωινό τους σνακ. Ήταν εκπληκτικά ήρεμοι και φιλικοί κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, δίνοντάς μας την ευκαιρία να απολαύσουμε το χώρο χαλαρά.

Σε κάποιο σημείο, περάσαμε επίσης από μια παράσταση παραδοσιακού χορού που γινόταν μέσα στο δάσος, μια παράσταση παρόμοια με τον χορό Legong που είχαμε δει το προηγούμενο βράδυ. Αυτή τη φορά, όμως, επειδή ήμασταν απορροφημένοι από την εξερεύνηση και είχαμε και συγκεκριμένο πρόγραμμα, δεν σταθήκαμε για πολλή ώρα.

Μεσημεριανό, αγορές και τα πρώτα σουβενίρ

Στη συνέχεια, επιστρέψαμε κοντά στο παλάτι του Ubud, όπου κάποιοι έκατσαν για το μεσημεριανό τους γεύμα, ενώ οι υπόλοιποι περάσαμε τον δρόμο απέναντι για να εξερευνήσουμε μια παραδοσιακή αγορά που υπήρχε εκεί. Ήταν το ιδανικό μέρος για να εξασκηθούν όλοι στο πρώτο τους παζάρι! Στην αγορά εκεί υπήρχαν τα παραδοσιακά τους σαρόνγκ, χειροποιήτες τσάντες, ξύλινες κατασκευές, μαγνητάκια, πίνακες ζωγραφικής, χειροποίητα κοσμήματα και πολλά ακόμη. Η ενέργεια της αγοράς, τα αρώματα και η φιλικότητα των πωλητών πρόσθεσαν μια ζωντανή πινελιά στην ημέρα μας.

Φυτεία καφέ Luwak

Η επόμενη στάση μας ήταν μια φυτεία καφέ Luwak, μια από τις πιο διάσημες (και ασυνήθιστες για εμάς) εμπειρίες του Μπαλί. Ένας ντόπιος ξεναγός μας έκανε βόλτα στους κήπους, εξηγώντας τα διάφορα φυτά, βότανα και μπαχαρικά που καλλιεργούνται στην περιοχή, καθώς και τις παραδοσιακές χρήσεις και τα οφέλη τους.

Στη συνέχεια, γνωρίσαμε τα γνωστά μικρά ζώα της περιοχής, τα luwak. Αυτά τα νυχτόβια πλάσματα αποτελούν μέρος μιας πολύ ιδιαίτερης διαδικασίας παρασκευής καφέ. Τρώνε μόνο τους πιο ώριμους κόκκους καφέ και ζυμώνουν φυσικά τους κόκκους μέσα στο στομάχι τους. Στη συνέχεια, οι κόκκοι συλλέγονται από τα κόπρανα τους, καθαρίζονται, καβουρδίζονται και μετατρέπονται σε έναν από τους σπανιότερους καφέδες στον κόσμο, τον Kopi Luwak.

Μετά την παραπάνω επεξήγηση της όλης διαδικασίες, μας πρόσφεραν ένα δίσκο με διάφορα είδη καφέ, τσαγιού, κακάου και βοτάνων για δωρεάν δοκιμή. Στην συνέχεια ο καθένας μας αν το επιθυμούσε, μπορούσε να αγοράσει τα αγαπημένα του προϊόντα από το κατάστημα που υπήρχε στον χώρο.

Ορυζώνες Tegallalang

Με έξτρα δόσης καφεΐνης στο σώμα μας (για όσους πίνουν καφέ, εγώ δεν πίνω!), συνεχίσαμε προς τους διάσημους ορυζώνες Tegallalang, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία του Μπαλί. Πράσινο μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου. Εκεί, ο καθένας μπορούσε να επιλέξει τη δική του δραστηριότητα:

  • Τις διάσημες κούνιες με θέα την ζούγκλα, φορώντας τα γνωστά κόκκινα φορέματα
  • Zipline πάνω από τους ορυζώνες
  • Μεγάλες φωλιές, σε σχήμα καρδιάς με θέα την ζούγκλα, όπου μπορούσες να κάτσεις με το άλλο σου μισό!

Και πλην των δραστηριοτήτων ήταν ο ιδανικός χώρος για ήρεμο περίπατο και περισσυλογή, μιας και παντού γύρω μας υπήρχε καταπράσινη φύση!

Χαλάρωση και ηλιοβασίλεμα στο Cretya Ubud

Για να ολοκληρωθεί όμορφα η σημερινή μέρα, κατευθυνθήκαμε στο Cretya Ubud, ένα πολυτελές day club με θέα στους ορυζώνες. Γνωστό για τις πολυεπίπεδες πισίνες, τα πλωτά τραπέζια και τη ζωντανή ατμόσφαιρα, ήταν το ιδανικό μέρος για να χαλαρώσουμε.

Κολυμπήσαμε, χαλαρώσαμε, παραγγείλαμε φαγητό και κοκτέιλ, ακούσαμε μουσική και απολαύσαμε την τροπική θέα γύρω μας για άλλη μια φορά. Μετά από μια γεμάτη μέρα εξερεύνησης στο Μπαλί, η ατμόσφαιρα εκεί ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η ομάδα.

Στις 11:00 μ.μ., επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για έναν γρήγορο ύπνο, γιατί το επόμενο πρωί μας περίμενε πολύ πρωινό ξύπμνημα αντίστοιχα.

Το διάσημο Cretya Ubud στους ορυζώνες του Μπαλί

Ημέρα 4: Ανατολή στο ηφαίστειο Batur, ιεροί ναοί και καταρράκτες

Το ξυπνητήρι χτύπησε πολύ νωρίς σήμερα, στις 2:00 π.μ., αλλά η λαχτάρα του να δούμε την ανατολή του ηλίου από τις πλαγιές του ηφαίστειου, έκανε το ξύπνημα λίγο πιο εύκολο. Πήραμε τα breakfast boxes μας και επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο που θα μας μετέφερε στο σημείο εκκίνησης της επόμενης περιπέτειάς μας.

Aνάβαση στο ηφαίστειο Batur

Μόλις φτάσαμε στη βάση, χωριστήκαμε σε ομάδες των τριών και επιβιβαστήκαμε στα 4×4 τζιπ που θα μας μετέφεραν στο βουνό. Λόγω του υψομέτρου και της πρωινής ώρας ο αέρας ήταν αρκετά δροσερός, αλλά και καθαρός. Τα περισσότερα τζιπ είχαν ανοιχτό το πίσω μέρος, οπότε οι ντόπιοι οδηγοί μας έδωσαν κουβέρτες για να ζεσταθούμε κατά τη διάρκεια της ανάβασης.

Η διαδρομή μας περνούσε από διάφορες μικρές αγροτικές περιοχές και δύσβατους χωματόδρομους, ενώ παράλληλα συναντήσαμε πεζοπόρους που ανέβαιναν με τα πόδια. Όταν φτάσαμε στο σημείο που μας είχαν υποδείξει βρήκαμε εκατοντάδες τζιπ να είναι ήδη εκεί παρκαρισμένα, με ακόμα περισσότερα να περιμένουν πίσω μας. Δεν πέρασαν δυο λεπτά απ’ όταν παρκάραμε στο δικό μας σημείο και ξεκίνησε αμέσως να βρέχει.

Κλείσαμε γρήγορα τις οροφές των τζιπ και μείναμε μέσα, πίνοντας ζεστό καφέ και σοκολάτα που ετοίμασαν οι ντόπιοι, ενώ περιμέναμε να βελτιωθεί ο καιρός. Ωστόσο, αστραπές και κεραυνοί έπεφταν και η βροχή δυνάμωνε. Παράλληλα, σε κάποια μικρά σημεία που ήταν πιο ανοιχτός ουρανός ξεκινήσαμε να βλέπουμε τον ορίζοντα να φωτίζεται, αλλά αχνά. Δεν ήταν η ανατολή που ελπίζαμε να δούμε, αλλά ωστόσο ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή που σίγουρα δεν την ζεις συχνά!

Μόλις σταμάτησε η βροχή, εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία για να εξερευνήσουμε την περιοχή. Ανεβήκαμε στην οροφή των τζιπ για να βγάλουμε ομαδικές φωτογραφίες και περιπλανηθήκαμε στο viewpoint πριν συνεχίσουμε προς τα πεδία λάβας του Batur, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ηφαιστειακά τοπία του νησιού.

Το όρος Batur, ένα ενεργό ηφαίστειο που εξερράγη για τελευταία φορά το 2000, έχει διαμορφώσει ολόκληρη την περιοχή με στρώματα μαύρης λάβας και εντυπωσιακά πεδία που εκτείνονται σε όλη την καλντέρα. Περπατώντας μέσα σε αυτούς τα σχηματισμούς ήταν σαν να πατούσες σε άλλο πλανήτη!

Ναός Ulun Danu Beratan

Αφού αφήσαμε την ηφαιστειακή ζώνη, συνεχίσαμε το ταξίδι μας προς τον ναό Ulun Danu Beratan, που βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Beratan. Αποκαλούμενος και σαν ο «πλωτός ναός» του Μπαλί, φαίνεται να αιωρείται απαλά πάνω από το νερό, περιτριγυρισμένος από ομιχλώδεις λόφους και περιποιημένους κήπους.

Ο ξεναγός μας εξήγησε ότι ο ναός είναι αφιερωμένος στη Dewi Danu, τη θεά των λιμνών και των ποταμών, η οποία πιστεύεται ότι προστατεύει τα αρδευτικά συστήματα του Μπαλί. Χτίστηκε τον 17ο αιώνα και το συγκρότημα διαθέτει πολυεπίπεδα ιερά, αυλές και παραδοσιακή αρχιτεκτονική που αντικατοπτρίζει τη βαθιά πνευματική σύνδεση των κατοίκων του Μπαλί με τη φύση. Οι χώροι ήταν πεντακάθαροι και όμορφα συντηρημένοι.

Καταρράκτης Leke Leke

Σε μικρή απόσταση με τα πόδια από το ναό, σταματήσαμε σε ένα μικρό εστιατόριο με μπουφέ και απεριόριστα refill σε πολύ προσιτή τιμή. Είχε τοπικές επιλογές, κρεατικά, noodles, φρούτα και άλλα. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν αφού ήμασταν ξύπνιοι από τα μεσάνυχτα. Αφού ανακτήσαμε τις δυνάμεις μας, επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο και κατευθυνθήκαμε προς ένα από τα πιο φωτογενή φυσικά αξιοθέατα του Μπαλί, τον καταρράκτη Leke Leke.

Η πεζοπορία μέχρι τον καταρράκτη διήρκεσε περίπου 15 λεπτά, με πέρασμα μέσα από στενά μονοπάτια και σκαλοπάτια στη ζούγκλα, χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό. Όσο πιο βαθιά μπαίναμε στο δάσος, τόσο πιο πυκνή γινόταν η βλάστηση, με τροπικά φυτά να σχηματίζουν ένα φυσικό τούνελ γύρω μας.

Όταν φτάσαμε στη βάση, υπήρχαν μόνο άλλα δύο άτομα εκεί, κάτι που έκανε τη στιγμή ακόμα πιο ξεχωριστή. Ο καταρράκτης ήταν ψηλός και στενός, πέφτοντας με χάρη σε μια φυσική πισίνα. Κολυμπήσαμε στα δροσερά νερά, πήγαμε και πίσω από τον καταρράκτη, αφιερώσαμε χρόνο για να φωτογραφίσουμε το μέρος και απλά απολαύσαμε την ήρεμη ατμόσφαιρα. Στο δρόμο της επιστροφής, σταματήσαμε σε ένα viewpoint με θέα στη ζούγκλα, πήραμε φρέσκες καρύδες και χαλαρώσαμε.

Αργότερα, επιστρέψαμε στο χώρο στάθμευσης, επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο και κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο, εξαντλημένοι, αλλά απόλυτα ικανοποιημένοι μετά από μια έντονη και αξέχαστη μέρα.

Lava fields στο ηφαίστειο Batur στο Μπαλί

Ημέρα 5: Καταρράκτες, ιεροί ναοί και χειροποίητα κοσμήματα

Μετά την έντονη δραστηριότητα της προηγούμενης μέρας, απολαύσαμε επιτέλους ένα πιο χαλαρό πρωινό, ξυπνώντας γύρω στις 9:30 π.μ. πριν μαζευτούμε για πρωινό. Με περισσότερη ενέργεια και χαλαρή διάθεση, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο για μια μέρα αφιερωμένη στους καταρράκτες, τον πολιτισμό και την παραδοσιακή μπαλινέζικη τέχνη.

Καταρράκτης Kanto Lampo

Η πρώτη μας στάση ήταν ο καταρράκτης Kanto Lampo, ένας από τους πιο φωτογενείς και διάσημους καταρράκτες στο Μπαλί. Επιλέξαμε να τον επισκεφθούμε νωρίς για να αποφύγουμε τις μεγάλες ουρές και η απόφαση μας, μας έβγαλε ασπροπρόσωπους. Όταν φτάσαμε στον καταρράκτη μετά από ένα ήπιο 15λεπτο περπάτημα, ήμασταν σχεδόν μόνοι.

Ο καταρράκτης είναι μοναδικός! Το νερό πέφτει ταυτόχρονα σε αρκετούς βράχους που βρίσκονται από κάτω δημιουργώντας έτσι, ένα ξεχωριστό θέαμα. Οι ντόπιοι από κάτω βοηθούσαν τους επισκέπτες με τις πόζες και τις γωνίες λήψης. Το κάνουν καθημερινά και η δεξιότητά τους, αλλά και οι προτάσεις σε πόζες είναι εμφανής. Εμείς επειδή ήμασταν ομάδα, μας είχε αναλάβει ένας από αυτούς και στο τέλος του δώσαμε ένα αντίστοιχο tip.

Το μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη είναι γεμάτο με μικρά μαγαζιά που πουλούν αναμνηστικά, σαρόνγκ, σνακ και άλλα. Αφού αγοράσαμε μερικά μικρά αντικείμενα, επιστρέψαμε στο λεωφορείο για την επόμενη στάση μας.

Καταρράκτης Tegenungan

Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε προς τον καταρράκτη Tegenungan, έναν μεγάλο και αρκετά πλατύ καταρράκτη που περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση. Σε αντίθεση με πολλούς καταρράκτες στο βόρειο Μπαλί που απαιτούν μακρινές διαδρομές με αυτοκίνητο, ο Tegenungan βρίσκεται κοντά στο Ubud, γεγονός που τον καθιστά δημοφιλή προορισμό και έναν από τους πιο πολυσύχναστους. Η κατάβαση περιλαμβάνει αρκετές σκάλες, αλλά είναι εύκολα προσβάσιμη και το μονοπάτι καλά συντηρημένο.

Ο καταρράκτης καταλήγει σε μια μεγάλη φυσική πισίνα, ιδανική για φωτογραφίες, ενώ οι υπερυψωμένες πλατφόρμες που υπάρχουν στην διαδρομή, προσφέρουν πανοραμική θέα στον καταρράκτη. Οι λάτρεις των σουβενίρ θα νιώσουν σαν στον παράδεισο εδώ. Δεκάδες μικρά καταστήματα βρίσκονται κατά μήκος του μονοπατιού, προσφέροντας ρούχα, χειροποίητα αντικείμενα και αξεσουάρ σε πολύ φιλικές τιμές (φυσικά, μετά από το παραδοσιακό παζάρεμα).

Ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής είναι το Omma Ubud, ένα κομψό καφέ και lounge που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον καταρράκτη. Με τον μοντέρνο σχεδιασμό, την πανοραμική θέα και τα σημεία για φωτογραφίες με θέα στον καταρράκτη, έχει γίνει ένα must-visit σημείο.

Παραδοσιακό φαγητό στο Bebek Menuh

Μετά τις περιπέτειες μας στους καταρράκτες, κατευθυνθήκαμε για μεσημεριανό γεύμα στο εστιατόριο Bebek Menuh, ένα φοβερό μαγαζί περιτριγυρισμένο από πράσινο και με παραδοσιακή διακόσμηση. Το χαρακτηριστικό πιάτο τους, η τραγανή πάπια, που πήραμε αρκετοί από εμάς και εννοείται δεν μας απογοήτευσε καθόλου. Τέλεια ψημένη, χρυσαφένια και τραγανή, ήταν σίγουρα ένα από τα καλύτερα γεύματα της ημέρας.

Ναός Batuan

Μετά το γεύμα μας, συνεχίσαμε προς το χωριό Batuan, γνωστό για την καλλιτεχνική του κληρονομιά και την αρχαία αρχιτεκτονική του. Η κύρια στάση μας ήταν ο ναός Batuan, ένας από τους παλαιότερους και πιο περίτεχνους ναούς του Μπαλί, που χρονολογείται πάνω από χίλια χρόνια.

Για να μπούμε, φορέσαμε σαρόνγκ, όπως συνηθίζεται στους ινδουιστικούς ναούς του Μπαλί. Οι άνδρες της ομάδας μας, φόρεσαμε επίσης ένα παραδοσιακό udeng, ένα κάλυμμα κεφαλής που συμβολίζει τη διαύγεια του νου και τον σεβασμό μέσα σε ιερούς χώρους.

Το συγκρότημα του ναού είναι διακοσμημένο με περίτεχνα γλυπτά από πέτρα, αγάλματα φρουρών, εσωτερικές αυλές και περίτεχνα διακοσμημένες πύλες, ένα αριστούργημα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Μπαλί.

Τοπική τέχνη

Πριν ολοκληρώσουμε την πολιτιστική μας περιήγηση, επισκεφθήκαμε την γκαλερί τέχνης Dewa Putu Toris, όπου εκτίθενται εξαιρετικά έργα ζωγραφικής, λεπτομερή και εκφραστικά. Ορισμένα έργα απεικονίζουν σκηνές από ινδουιστικά έπη, ενώ άλλα απεικονίζουν την καθημερινή ζωή των Μπαλινέζων με απίστευτη ακρίβεια.

Η τελευταία μας στάση ήταν ένα κοντινό εργαστήριο κοσμημάτων σε ένα γειτονικό χωριό. Εκεί, οι τοπικοί τεχνίτες μας έδειξαν όλα τα στάδια για το πώς κατασκευάζουν χειροποίητα ασημένια αντικείμενα. Εξερευνήσαμε τον εκθεσιακό χώρο, μάθαμε για τις τεχνικές που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά και θαυμάσαμε την επιδεξιότητα και την υπομονή που κρύβεται πίσω από κάθε σχέδιο.

Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας, νιώθοντας πλουσιότεροι από μια μέρα που συνδύαζε τη φυσική ομορφιά των τοπίων με τη βαθιά πολιτιστική γνώση.

Ο καταρράκτης Kanto Lampo στο Μπαλί

Ημέρα 6: Rafting, ATVS και τελετή εξαγνισμού

Η έκτη μέρα μας στο Μπαλί ξεκίνησε με χαλαρό ξύπνημα και το τελευταίο μας πρωινό στο πρώτο ξενοδοχείο πριν το check out. Φορτώσαμε τις αποσκευές μας στο λεωφορείο και ξεκινήσαμε για την πρώτη γεύση αδρεναλίνης της σημερινής μέρας, για ράφτινγκ στον ποταμό Ayung.

Rafting στον ποταμό Ayung

Φτάσαμε στο μαγαζί, πήραμε τον εξοπλισμό μας και επιβιβαστήκαμε στα βαν και μας μετέφεραν έως το σημείο εκκίνησης. Από εκεί, μας περίμενε μια γραφική κατάβαση 20 λεπτών με τα πόδια, μέσα σε ένα μονοπάτι περιτρυγιρμένο από πυκνή βλάστηση.

Μόλις φτάσαμε στις όχθες του ποταμού, μαζευτήκαμε για μια σύντομη ενημέρωση, χωριστήκαμε σε ομάδες και μετά σπρώξαμε τις βάρκες μας στο νερό και μπήκαμε μέσα για να ξεκινήσει η περιπέτεια μας.

Με το που ξεκίνησε η διαδρομή μας στον ποταμό, νιώσαμε σαν να είμαστε σε παραμύθι. Παντού γύρω μας ψηλά δέντρα, ζούγκλα και επιβλητικά τοιχώματα με μικρούς καταρράκτες σε διάφορα σημεία. Η ροή του ποταμού ήταν γενικά ήρεμη, εκτός από κάποια μεμονωμένα σημεία που ήταν πιο ορμητικά. Ωστόσο, ήταν ότι χρειαζόμασταν για μια δόση έξτρα αδρεναλίνης.

Κατά την διάρκεια της δραστηριότητας, προσπεράσαμε άλλες βάρκες, ρίξαμε νερό ο ένας στον άλλο και σταματήσαμε σε έναν καταρράκτη για φωτογραφίες και βουτιές. Σε ένα άλλο σημείο, σταματήσαμε στην όχθη του ποταμού, όπου υπήρχε ένα κιόσκι με κρύες μπύρες, αναψυκτικά και μουσική. Μετά από περίπου 2,5 ώρες στο ποτάμι, φτάσαμε στον τερματισμό!

Επιστρέφοντας στη βάση της εταιρείας, κάναμε ντους, αλλάξαμε ρούχα και ανεβήκαμε στην ταράτσα για το πλούσιο μεσημεριανό μας μπουφέ.

Βόλτα με ATV

Η επόμενη εμπειρία έκρυβε ακόμη μεγαλύτερη δόση αδρεναλίνης και είχε να κάνει με βόλτες με γουρούνες μέσα στη ζούγκλα του Μπαλί! Μας έδωσαν κράνη και μπότες, ολοκληρώσαμε την ενημέρωση για την ασφάλεια και τα συναφή και μετά ανεβήκαμε ο καθένας μας στο όχημα του. Από τα πρώτα μέτρα, καταλάβαμε ότι θα ήταν έντονη η διαδρομή, με το καλημέρα περάσαμε από βραχώδες έδαφος, λασπωμένα σημεία, στενά μονοπάτια στη ζούγκλα και βαθιές λακκούβες. Το τιμόνι ήταν βαρύ, οπότε έπρεπε να παραμείνουμε σχετικά συγκεντρωμένοι για να μην έχουμε κάποιο ευτράπελο, αλλά παράλληλα αυτό έκανε την εμπειρία μας ακόμα πιο συναρπαστική.

Στη μέση της διαδρομής, φτάσαμε σε ένα πιο επίπεδο ξέφωτο όπου μπορούσαμε να επιταχύνουμε και να απολαύσουμε μια πιο χαλαρή βόλτα πριν επιστρέψουμε στα πιο δύσβατα τμήματα του μονοπατιού. Δύο κορίτσια από την ομάδα αναποδογύρισαν σε μια στροφή, αλλά ευτυχώς δεν τραυματίστηκαν σοβαρά και έτσι συνεχίσαμε με πολλά γέλια και καλή διάθεση.

Τελετή εξαγνισμού Melukat

Λίγο πριν τις 5 μ.μ., αφότου είχαμε καθαριστεί πλέον από την σκόνη και την λάσπη, φτάσαμε σε ένα ιερό μέρος που έρχονταν σε όμορφη αντίθεση με την αδρεναλίνη της ημέρας, τον καταρράκτη Beji Griya, όπου πραγματοποιείται η παραδοσιακή τελετή καθαρισμού Melukat. Ήμασταν τυχεροί γιατί φτάσαμε πάνω στην ώρα για να συμμετάσχουμε στην τελευταία τελετή της ημέρας.

Η τελετή Melukat είναι ένα μπαλινέζικο ινδουιστικό τελετουργικό καθαρισμού που έχει ως σκοπό να εξαγνίσει το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα. Πριν μπούμε, κάναμε μικρές προσφορές (canang sari) στους θεούς, τοποθετώντας τες σε διάφορα ιερά σημεία για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας και να ζητήσουμε την αντίστοιχη προστασία βάσει την κάθε θεότητα. Η ατμόσφαιρα ήταν μαγική, με τον καπνό του θυμιάματος να αιωρείται και τον ήχο του καταρράκτη να αντηχεί στα πέτρινα περάσματα.

Στο εσωτερικό, το τελετουργικό εξελίχθηκε σε στάδια:

  • Αρχική προσευχή υπό την καθοδήγηση του τοπικού ιερέα, με έμφαση στην πρόθεση και την απομάκρυνση της αρνητικότητας.
  • Καθαρισμός με νερό σε διάφορα σημεία, το καθένα από τα οποία αντιπροσώπευε διαφορετικά πνευματικά στοιχεία όπως διαύγεια, προστασία και συναισθηματική ισορροπία.
  • Χορός κάτω από τον κύριο καταρράκτη, που ήταν η πιο έντονη στιγμή. Το νερό έπεφτε πάνω στα κεφάλια και τους ώμους μας, συμβολίζοντας μια πλήρη ανανέωση.
  • Μικροί διαλογισμοί για να εσωτερικεύσουμε την εμπειρία και να νιώσουμε την αναπνοή μας.
  • Ευλογία με ιερό νερό (tirta) που ραντίστηκε πάνω από τα κεφάλια μας και πίναμε σε μικρές γουλιές.
  • Τοποθέτηση ρυζιού στο μέτωπο (bija), ως σύμβολο αγνότητας και θεϊκής σύνδεσης.
  • Τοποθέτηση βραχιολιού γύρω από τον καρπό μας για προστασία και ευλογία τις επόμενες μέρες.

Όλος ο χώρος έμοιαζε βαθιά πνευματικός, ένα μείγμα ακατέργαστης φύσης και ιερής παράδοσης, όλοι μας βγήκαμε από εκεί νιώθοντας πιο ήρεμοι και χαλαροί!

Άφιξη στο Seminyak

Αργότερα εκείνο το βράδυ, γύρω στις 9 μ.μ., φτάσαμε στο Seminyak και κάναμε check in στο νέο μας ξενοδοχείο, το Four Points by Sheraton Seminyak, που ήταν εντυπωσιακό. Αφού φρεσκαριστήκαμε, κατευθυνθήκαμε στο εστιατόριο της ταράτσας για ένα χαλαρό δείπνο, με κουβεντούλα από τις εμπειρίες της ημέρας.

Ulun Danu Beratan temple

Ημέρα 7: Μονοήμερη εξόρμηση στη Nusa Penida

Η 7η μέρα ξεκίνησε με άλλο ένα πρωινό ξύπνημα, αυτή τη φορά γύρω στις 5:00 π.μ., καθώς ετοιμαζόμασταν για την ολοήμερη περιπέτειά μας στη Nusa Penida. Πήραμε τα breakfast boxes από το ξενοδοχείο και κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι του Sanur, από όπου αναχωρούν τα ferryboat για το νησί.

Φτάνοντας στη Nusa Penida

Το νησί περιγράφεται συχνά ως το αδερφάκι του Μπαλί, ένα μέρος με πανύψηλους βράχια, τυρκουάζ νερά και ατόφια φυσική ομορφιά. Είναι λιγότερο ανεπτυγμένη συγκριτικά με το Μπαλί, αλλά παραμένει πόλος έλξης για αρκετούς τουρίστες. Συγκεκριμένα έχει και αρκετά ξενοδοχεία, μιας και πολλοί επιλέγουν να περάσουν εκεί λίγα βράδια μακριά από τον μεγάλο συνωστισμό. Είναι επίσης ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για να δει κανείς τα γνωστά σαλάχια, αν και, φυσικά, δεν εγγυάται ποτέ κανείς ότι θα τα δεις.

Το ταξίδι με το ferryboat διήρκεσε λίγο περισσότερο από μία ώρα. Μόλις φτάσαμε στο λιμάνι, βρήκαμε τους τοπικούς οδηγούς μας να μας περιμένουν και γρήγορα ξεκινήσαμε για την πρώτη μας δραστηριότητα που ήταν το snorkeling.

Snorkeling

Πήραμε τον εξοπλισμό μας, επιβιβαστήκαμε στο σκάφος μας και κατευθυνθήκαμε κατευθείαν προς τον περίφημο κόλπο Manta Bay, το σημείο όπου όλοι ελπίζουν να δουν τα χαριτωμένα σαλάχια να κολυμπάνε τριγύρω.

Η θάλασσα ήταν λίγο φουρτουνιασμένη και, μετά από αρκετές αναταράξεις, φτάσαμε στον κόλπο. Φορέσαμε τις μάσκες και τα βατραχοπέδιλα μας και βουτήξαμε… αλλά, δυστυχώς, για εμένα προσωπικά δεν ήταν η τυχερή μου μέρα.

Όχι μόνο δεν είδαμε σαλάχια (που είπαμε δεν ήταν σίγουρο βέβαια), αλλά μου συνέβη και μια μικρή αναποδία, η GoPro μου χάθηκε στον κόλπο, αφού γλίστρησε κατά λάθος από την τσέπη μου όπως βούταγα στην θάλασσα. Σε εκείνο το σημείο το βάθος ήταν αρκετό, οπότε αναγκαστικά έπρεπε να αποδεχτώ την απώλεια της.

Από εκεί, επισκεφθήκαμε δύο επιπλέον σημεία για κολύμπι. Δυστυχώς, ούτε εκεί υπήρχαν σαλάχια, αλλά ο βυθός ήταν ιδιαίτερος, με πολύχρωμα κοράλλια, τροπικά ψάρια και άλλα.

Μεσημεριανό γεύμα και επίσκεψη στην παραλία Kelingking

Αφού τελειώσαμε τις στάσεις μας για snorkeling, κατευθυνθήκαμε στο εστιατόριο Bella Queen για to μεσημεριανό μας γεύμα. Ένα απλό, αλλά ικανοποιητικό γεύμα που μας έδωσε ενέργεια για το επόμενο μέρος της ημέρας. Στη συνέχεια, πήγαμε σε ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του νησιού, την παραλία Kelingking.

Το viewpoint εκεί είναι φοβερό, με θέα τον εντυπωσιακό βράχο από κάτω που λένε πως μοιάζει με το κεφάλι του T-Rex που βουτάει στην θάλασσα. Παρόλο που η περιοχή ήταν γεμάτη κόσμο, το τοπίο ήταν αναμφισβήτητα εκπληκτικό. Υπάρχει μια απότομη σκάλα που κατεβαίνει μέχρι την παραλία, αλλά λόγω περιορισμένου χρόνου δεν κατέβηκε κανείς μας μέχρι κάτω.

Ένα πράγμα που μας απογοήτευσε ήταν κάποιες εργασίες που είχαν ξεκινήσει να γίνονται σε εκείνο το σημείο. Μεγάλες σκαλωσίες, σαν υποδομή για κάποιο μεγάλο ανελκυστήρα ίσως ή κάποια άλλη αντίστοιχη δομή. Μας έκανε αρνητική εντύπωση και σχολιάσαμε όλοι μαζί το πόσο εύκολα η ανθρώπινη παρέμβαση μπορεί να καταστρέψει κάθε παρθένο σημείο.

Επιστροφή στο Μπαλί

Μετά την επίσκεψή μας στο Kelingking, επιστρέψαμε στα αυτοκίνητα και κάναμε το μακρύ ταξίδι μέχρι το λιμάνι. Επιβιβαστήκαμε ξανά στο πλοίο, για το αντίθετο δρομολόγιο αυτή την φορά και βρήκαμε τον οδηγό του λεωφορείου μας να μας περιμένει στην άλλη πλευρά. Μόλις επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, αφιερώσαμε λίγο χρόνο για να χαλαρώσουμε, να κάνουμε ντους και να ξεκουραστούμε πριν βγούμε για δείπνο στο Seminyak.

Kelingking beach

Ημέρα 8: Άγρια ζώα και χαλάρωση στην παραλία

Σήμερα ξεκίνησε πιο χαλαρά η μέρα μας, ξυπνώντας γύρω στις 8 για να απολαύσουμε με την ησυχία μας το πλούσιο πρωινό μπουφέ του ξενοδοχείου. Περίπου στις 9, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο μας και κατευθυνθήκαμε προς το Bali Safari Park, μια από τις πιο δημοφιλείς εμπειρίες άγριας ζωής του νησιού.

Ένα όμορφο πάρκο με καταπράσινα τοπία, θεματικές ζώνες και άγρια ζώα που περιφέρονται σε ευρύχωρα, ημι-φυσικά σημεία. Το αποκορύφωμα για τους περισσότερους επισκέπτες είναι η mini τύπου σαφάρι βόλτα ειδικά διαμορφωμένο λεωφορειάκι που μας μετέφερε σε περιβάλλοντα εμπνευσμένα από την Αφρική, την Ινδία και την Ινδονησία. Η διαδρομή είναι ήταν χαλαρή και μας επέτρεπε να απολαύσουμε κάθε λεπτομέρεια, από παρέες με ζέβρες που έβοσκαν κάτω από τον τροπικό ήλιο μέχρι ρινόκερους που χαλαρώνουν κοντά σε πηγές νερού και ελάφια που ξεκουράζονται κάτω από ψηλά δέντρα. Νωρίς το πρωί, τα ζώα ήταν αρκετά ενεργητικά και έτσι καταφέραμε να τραβήξουμε μερικές απίστευτες φωτογραφίες.

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης μας στο υπόλοιπο το πάρκο, υπήρχαν αρκετά events, όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να παρακολουθήσουν το τάισμα ή ακόμα και να δώσουν φρούτα στους ελέφαντες υπό την προσεκτική επίβλεψη εκπαιδευμένου προσωπικού. Αυτές οι παρουσιάσεις συνοδεύονταν από σύντομες εκπαιδευτικές εξηγήσεις σχετικά με τη διατροφή, τη συμπεριφορά των ζώων και το έργο διατήρησης που πραγματοποιείται στο πάρκο.

Η επόμενη στάση μας ήταν η Virgin Beach, γνωστή για την εκτεταμένη λευκή άμμο, τα γαλαζοπράσινα νερά και τη χαλαρή ατμόσφαιρα σε σύγκριση με την πιο πολυσύχναστη νότια πλευρά του Μπαλί. Βρήκαμε ένα ήσυχο μέρος για να καθίσουμε, παραγγείλαμε φαγητό και ποτά από ένα τοπικό παραλιακό μαγαζί και περάσαμε το υπόλοιπο απόγευμα κολυμπώντας, κάνοντας ηλιοθεραπεία και απλά απολαμβάνοντας τον πιο αργό ρυθμό του νησιού. Το νερό ήταν δροσερό, ο καιρός ιδανικός και όλη η ομάδα φάνηκε να βυθίζεται σε αυτόν τον τέλειο συνδυασμό χαλάρωσης και ικανοποίησης μετά από τόσες μέρες γεμάτες περιπέτειες και δραστηριότητες.

Καθώς η μέρα μας έφτανε στο τέλος της, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ντους και αργότερα για έναν χαλαρό βραδινό περίπατο στην περιοχή του Seminyak.

Virgin beach, Bali

Ημέρα 9: Μια αξέχαστη μέρα στο νότιο Μπαλί

Ξυπνήσαμε γύρω στις 8:30, φάγαμε το πρωινό μας και ξεκινήσαμε για τη Nusa Dua, μια από τις πιο “κυριλέ” και τουριστικές περιοχές του Μπαλί. Γνωστή για τις όμορφες παραλίες και την μεγάλη ποικιλία σε water sports, ήταν το ιδανικό μέρος για να ξεκινήσει όμορφα η μέρα μας. Περάσαμε περίπου 2 ώρες εκεί με τον καθένα να επιλέγει τη δραστηριότητα που προτιμούσε όπως, ενοικίαση τζετ σκι, αλεξίπτωτο θαλάσσης, μπανάνα και άλλα.

Από εκεί, συνεχίσαμε προς τη διάσημη Melasti, μία από τις ομορφότερες παραλίες στο νότιο Μπαλί. Βρίσκεται φωλιασμένη ανάμεσα σε εντυπωσιακά ασβεστολιθικά βράχια και είναι γνωστή για τα τυρκουάζ ρηχά νερά της, την λευκή άμμο και τον εκπληκτικό παραλιακό δρόμο που έχει σκαλιστεί στο βράχο. Καθίσαμε στο Tropical Temptation Beach Club, ένα όμορφο μαγαζί ακριβώς μπροστά στην παραλία με άνετες ξαπλώστρες, ωραία μουσική και άμεση πρόσβαση στη θάλασσα.

Μετά το μπάνιο μας στη Melasti, κατευθυνθήκαμε προς τον ναό Uluwatu, έναν από τους πιο εμβληματικούς ναούς του Μπαλί που είναι χτισμένος στην κορυφή ενός βράχου και συγκεκριμένα 70m πάνω από τον ωκεανό. Ο ναός, εκτός από την δημοφιλία του για την εκπληκτική θέα, αλλά και το ηλιοβασίλεμα, είναι γνωστός και για τις σκανδαλιάρικες μαϊμούδες του, που φημίζονται για το ότι αρπάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Κατά την άφιξη μας, μας προειδοποίησαν στην είσοδο να προσέχουμε καλά τα πράγματά μας

Μπήκαμε μέσα, ξεκινήσαμε την βόλτα μας και μετα από λίγο μια μαϊμού άρπαξε το iPhone ενός παιδιού από τα χέρια του και πήδηξε προς τον γκρεμό. Όλοι παγώσαμε από αυτό το αιφνίδιο γεγονός και τρέχαμε δεξιά και αριστερά για να βρούμε κάποια λύση. Προσπαθήσαμε χωρίς επιτυχία να εντοπίσουμε το ζώο, ενώ παράλληλα καλούσαμε στο κινητό του μήπως και το ακούσουμε από κάπου, επίσης χωρίς επιτυχία. Εν τω μεταξύ, μετά από λίγη ώρα εμφανίστηκε μια άλλη μαϊμού κρατώντας μόνο την άδεια θήκη του κινητού, κάνοντας την κατάσταση να φαίνεται ακόμα πιο απελπιστική. Μετά από αρκετές προσπάθειας και αφού βρήκαμε και έναν υπάλληλο από τον ναό, ο ήχος κλήσης ξεκίνησε να ακούγεται τελικά και ο μαϊμού επανεμφανίστηκε. Ο ντόπιος οδηγός παρενέβη γρήγορα, πετώντας μια μικρή σακούλα με φαγητό προς την μαϊμού, μια συνηθισμένη τακτική, και ευτυχώς, το ζώο άφησε το τηλέφωνο και ο ντόπιος πρόλαβε να το αρπάξει. Μετά από σχεδόν μισή ώρα αγωνίας, η ιστορία είχε αίσιο τέλος.

Αλλά τα ευτράπελα της ημέρας δεν τελείωσαν εκεί, καθώς λίγα λεπτά αργότερα, μια άλλη μαϊμού άρπαξε τα γυαλιά μιας κοπέλας, τα έσπασε και μετά τα άφησε κάτω, μετά από άλλη μια ανταλλαγή με φαγητό, αν και η ζημιά είχε ήδη γίνει. Ευτυχώς για την κοπέλα, είχε ένα εφεδρικό ζευγάρι στο λεωφορείο. Λόγω όλης αυτής της αναταραχής, αποφασίσαμε να μην περιμένουμε το ηλιοβασίλεμα και φύγαμε από τον ναό.

Χάσαμε επίσης τον παραδοσιακό χορό Kecak, μια πολιτιστική παράσταση που πραγματοποιείται στο Uluwatu κάθε βράδυ. Αυτός ο χορός είναι ένα από τα πιο γνωστά σόου του νησιού, όπου δεκάδες καλλιτέχνες δημιουργούν ρυθμικούς ψαλμούς με τις φωνές τους αντί για όργανα, αναπαριστώντας σκηνές από το έπος Ραμαγιάνα (ένα αρχαίο ινδικό έπος), ενώ ο ήλιος δύει πίσω τους. Είναι ένα απίστευτο θέαμα, αλλά δεν ήταν γραφτό να το δούμε εκείνη την ημέρα.

Μετά την περιπέτεια μας στον ναό, επιστρέψαμε στο Seminyak και ολοκληρώσαμε τη βραδιά με δείπνο στο La Lucciola, ένα πολύ ωραίο εστιατόριο μπροστά στη θάλασσα. Φτάσαμε εκεί με μηχανάκια από την εφαρμογή Grab αντί να πάμε με το λεωφορείο μας, καθώς η μεγάλη κίνηση μας είχε εξαντλήσει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Melasti beach in front of Tropical tempation beach bar

Ημέρα 10: Αναχώρηση από το Μπαλί και layover στη Σιγκαπούρη

Ξυπνήσαμε για να πάρουμε το τελευταίο μας πρωινό στο Μπαλί, ενώ στην συνέχεια κάναμε το check-out και ξεκινήσαμε να βάζουμε τα πράγματα μας στο λεωφορείο για να κατευθυνθούμε προς το αεροδρόμιο για την πτήση μας προς τη Σιγκαπούρη. Όλα κύλησαν ομαλά και σύντομα επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο για το αεροδρόμιο Changi, όπου αυτή τη φορά φτάσαμε πρωινή ώρα, γύρω στις 2 μ.μ., κάτι που μας έδωσε ένα ολόκληρο μεσημεροαπόγευμα για να εξερευνήσουμε την πόλη κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης στάσης μας.

Αμέσως μετά την προσγείωση, σταματήσαμε για να θαυμάσουμε το εμβληματικό Rain Vortex, τον ψηλότερο εσωτερικό καταρράκτη στον κόσμο, μέσα στο συγκρότημα Jewel του αεροδρομίου Changi. Αφού απολαύσαμε τη θέα και βγάλαμε τις σχετικές φωτογραφίες, καλέσαμε ένα Grab και ξεκινήσαμε την περιπέτεια μας με προορισμό την Sentosa. Δυστυχώς, ο καιρός είχε άλλα σχέδια, η δυνατή βροχή έκανε σχεδόν αδύνατο να δούμε οτιδήποτε. Επιβιβαστήκαμε στο shuttle bus του νησιού, ελπίζοντας να δούμε κάποια σημεία, αλλά η βροχή ήταν τόσο έντονη και δυστυχώς δεν είδαμε κάτι αξιόλογο.

Από τη Sentosa, καλέσαμε άλλο ένα Grab για να επιστρέψουμε στο κέντρο της πόλης και εκεί σταθήκαμε πιο τυχεροί, καθώς η βροχή είχε σταματήσει μέχρι να φτάσουμε. Ξεκινήσαμε τη βόλτα μας γύρω από τη Marina Bay, κάνοντας στάση πρώτα στο διάσημο άγαλμα του Merlion, το μυθικό πλάσμα με κεφάλι λιονταριού και ουρά ψαριού, που συμβολίζει τις ρίζες της Σιγκαπούρης ως ψαροχώρι και το όνομά της που σημαίνει «Πόλη του Λιονταριού». Απέναντι βρισκόταν το διάσημο Marina Bay Sands, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ουρανοξύστες στον κόσμο, χάρη στην τεράστια πλατφόρμα του στην οροφή, που έχει σχήμα πλοίου και ισορροπεί πάνω σε τρεις πύργους.

Αφού τραβήξαμε φωτογραφίες και περιπλανηθήκαμε γύρω από τον κόλπο, καθήσαμε να φάμε burgers και να ξεκουραστούμε για λίγο, πριν συνεχίσουμε με τα πόδια προς την Chinatown, όπου απολαύσαμε την ατμόσφαιρα, περιηγηθήκαμε στα καταστήματα και αγοράσαμε διάφορα αναμνηστικά.

Η επόμενη στάση μας ήταν οι εντυπωσιακοί Gardens by the bay, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αξιοθέατα της Σιγκαπούρης. Εκεί θα δείτε πανύψηλα δέντρα, τη φουτουριστική αρχιτεκτονική τους, θεματικούς κήπους, γεμάτους με φυτά από κάθε γωνιά του πλανήτη, ενώ γενικότερα ολόκληρη η περιοχή μοιάζει με σκηνικό από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Όταν φτάσαμε, μόλις είχε ξεκινήσει μια νυχτερινή παράσταση με φώτα και ήχους, τα τεράστια δέντρα έλαμπαν συγχρονισμένα με την μουσική και πλήθος κόσμου, μαζί και εμείς, απλά απολαμβάναμε ήσυχα το υπερθέαμα.

Μετά απ’ όλα αυτά ήμασταν όλοι εξαντλημένοι, οπότε πήραμε το τελευταίο Grab και επιστρέψαμε στο αεροδρόμιο Changi για την πτήση μας πίσω στην Αθήνα. Μετά τις συνήθεις ελέγχους και διαδικασίες επιβίβασης, καθίσαμε στις θέσεις μας και οι περισσότεροι από εμάς αποκοιμηθήκαμε σχεδόν αμέσως.

merlion statue. Half fish and half a lion.

Ημέρα 11: Επιστροφή στην Ελλάδα

Μετά από την 11ωρη πτήση μας από τη Σιγκαπούρη, προσγειωθήκαμε επιτέλους στην Ελλάδα, χωρίς να είμαστε ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι βέβαια, γνωρίζοντας ότι η καθημερινή μας ρουτίνα μας περιμένει στην γωνία.. Ωστόσο, φτάσαμε με τις καρδιές μας γεμάτες, μιας και οι εμπειρίες που αποκτήσαμε, αλλά και οι νέες σχέσεις ήταν τα πιο πολύτιμα αναμνηστικά του ταξιδιού.

Κάθε ταξίδι αφήνει κάτι πίσω του. Από την στιγμή που παίρνεις την απόφαση να το πραγματοποιήσεις και να βγεις από την ζώνη άνεσης σου , μέχρι τις εμπειρίες και αναμνήσεις που αποκομίζεις από αυτά και τα αντίστοιχα μαθήματα που επιστρέφουν πίσω μαζί σου. Σκέψεις, συναισθήματα και μικρές αλλαγές που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Είναι η ίδια ιδέα που εξερευνώ και στο βιβλίο μου “Το Ταξίδι Αλλιώς”, όπου το ταξίδι γίνεται καταλύτης για εσωτερική αλλαγή. Μια υπενθύμιση ότι ο κόσμος μας ωθεί πάντα να εξελιχθούμε, να ξανασκεφτούμε και να ανακαλύψουμε εκ νέου τον εαυτό μας. Με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, μαζέψαμε τις αποσκευές μας, περάσαμε τον έλεγχο διαβατηρίων, ανταλλάξαμε μερικές τελευταίες αγκαλιές και ευχηθήκαμε ο ένας στον άλλο περισσότερες περιπέτειες στο μέλλον, γιατί κάθε τέλος είναι απλά η αρχή της επόμενης ιστορίας.

Αν θέλετε να γίνετε μέλος της κοινότητας των ταξιδιωτών μας σε μια από τις επόμενες περιπέτειές μας, ρίξτε μια ματιά στα ομαδικά ταξίδια μας και δείτε πού θα πάμε στη συνέχεια.